தன்னிகர் இல்லாத தண்ணியாண்டவர்…!

`எங்கும் மது, எப்போதும் மது’.

இதுவே நம் குறிக்கோள்.

`தேட்கடுப் பன்ன நாட்படு தேறல்’ அருந்திக் களித்து வாழ்ந்த முன்னோர்களின் வழிவந்தவர்கள் நாம்.

(தேட்கடுப் பன்ன நாட்படு தேறல் – தேளின் கடுப்பைப்போல் மயக்கம் தரக்கூடிய நாள்பட்டுப் புளித்த கள். புறநானூறு: 392)

`பாம்பு வெகுண்டன்ன தேறல்’ பருகிப் பெருமயக்கில் ஆழ்ந்து வாழ்ந்த மூதாதையரின் வழித்தோன்றல்கள் நாம்.

(பாம்பு வெகுண்டன்ன தேறல் – பாம்பின் நஞ்சு விரைந்து ஏறுதல்போல் மயக்கம் கொடுக்கும் கள். சிறுபாணாற்றுப்படை: 237)

இது நம் பண்பாடு.

நம் தீவினைப் பயனால் இடைக்காலத்தில் இப்பண்பாட்டில் தொய்வு ஏற்பட்டது.

`மது அருந்துதல் கூடாது’ என்பவர்களுக்குச் செவிகொடுத்தோம்.

இழந்த பண்பாட்டை மீட்பது நம் கடமை அன்றோ?

நம் சமுதாயத்தில் பெரும்பாலோர் கடமை உணர்ச்சி மிக்கவர்கள்.

இழந்த பழம்பெருமையை மீட்கப் பலர் பெருமுயற்சி எடுத்தார்கள்.

தலைவர்கள், பொதுமக்கள் எனும் பாகுபாடு இல்லாமல் கடுமையாக உழைத்தார்கள்.
அவர்களின் கடும் உழைப்பின் பலனை இன்று அடைந்துவிட்டோம்.

இழந்த பண்பாட்டை மீட்டாயிற்று.

மது அருந்திக் களித்துக் கிடப்போரின் எண்ணிக்கை உயர்ந்துவிட்டது.

இது மகிழ்ச்சிக்கு உரிய செய்தி; எண்ணி எண்ணிப் பெருமை கொள்ளத்தக்க செய்தி.

தமிழர் வாழும் இடமெல்லாம் மதுக்குளங்கள் பெருகட்டும்; ஆறுகளில் நீருக்கு மாற்றாக மது இருகரை புரண்டு ஓடட்டும்.

அனைவரும் `பாம்புக் கடுப்பன்ன தோப்பி’ அருந்தி மகிழ்வோம்.

(பாம்புக் கடுப்பன்ன தோப்பி – தோப்பி: நெல்லிலிருந்து ஆக்கப்படும் மது. அகநானூறு: 348)

இவ்வுலகில் மனிதப் பிறப்பெடுத்ததன் பயனை அடைவோம்.

- அ. நம்பி

தினமலர் 26.9.2009